मन माझे .....

माणसे ..

माणसे ..

* साथ,सोबत संगत... *

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiA7ZUSfk1-8yB65AB5tis7hadqqFLiVxZjDTh4RzoWHqusXvILF7gW5NXIKGvt6vujmEN0jgt1zm1SVyzzfSjxZ2lKfpuJMUI_r2H_ifnWXCk9f-Enyhx0C1Jjkb5yA_YrVrpjx3Z68OM/s1600/lizzy.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiA7ZUSfk1-8yB65AB5tis7hadqqFLiVxZjDTh4RzoWHqusXvILF7gW5NXIKGvt6vujmEN0jgt1zm1SVyzzfSjxZ2lKfpuJMUI_r2H_ifnWXCk9f-Enyhx0C1Jjkb5yA_YrVrpjx3Z68OM/s320/lizzy.jpg" width="278" /></a>***  साथ,सोबत संगत... *** 
ही जपानमध्ये घडलेली अगदी खरीखुरी घटना ! एकदा तेथे एका माणसाने आपल्या 
घराचं नूतनीकरण करायला सुरुवात केली. असे करतना भिंत तोडून उघडायला 
लागते. जपानी घरांच्या भिंती लाकडाच्या बनवलेल्या असतात आणि त्यांत सहसा 
पोकळी असते. 
तर, ही भिंत तोडताना त्या माणसाच्या असं लक्षात आलं की आतमध्ये एक पाल 
अडकून पडली आहे आणि भिंत सांधताना मारलेल्या एका खिळ्यात तिचा एक पाय 
चिणला गेला आहे.त्याला त्या पालीची अवस्था पाहून खूप दया आली आणि त्याचं 
कुतुहलही जागृत झालं, की हा खिळा जवळपास ५ वर्षांपूर्वी हे घर नवीन 
बांधलं तेंव्हा ठोकला गेला होता. मग ५ वर्ष पाय चिणलेल्या अवस्थेत ही पाल 
जिवंत कशी राहिली असेल? असं काय घडलं होतं की त्या अंधार असलेल्या पोकळीत 
हालचाल न करता ती पाल जिवंत कशी रहिली? जे जवळजवळ अशक्य होतं. 
त्यानं त्याचं काम अक्षरशः थांबवलच आणि तो त्य पालीवर लक्ष थेवून बसला, 
की ती आता कशी,काय खाते? काही वेळाने पाहता पाहता त्याच्या लक्षात आलं की 
तेथे दुसरी पालही आली आहे आणि तिच्या तोंडात अन्न आहे आणि ती हळूहळू त्या 
खिळलेल्या पालीला ते अन्न भरवत आहे!!! हे पाहून तो माणूस अवाक 
झाला,गहिवरला. कल्पना करा १ नाही, २ नाही तर ५ वर्ष न कंटाळता एक पाल 
आपल्या जोडीदाराची अशी सेवा करते,अजिबात आशा सोडून न देता ! 
एक पालीसारखा नगण्य प्राणी आपल्या प्रिय जोडीदाराला सोडुन न जाता त्याची 
अशा प्रकारे काळजी घेतो,तर आपण माणसं यांपासून काही तरी नक्कीच शिकू 
शकतो.</div><div class="MsoNormal">तेंव्हा, अडचणीत असलेल्या आपल्या जवळ्च्या प्रिय व्यक्तीला नेहमी 
आधार द्या-जेंव्हा तिला तुमची खरोखरच गरज असते,तेंव्हा. "तुम्ही" म्हणजे 
त्या व्यक्तीसाठी संपूर्ण दुनिया असू शकता.कोणतीही गोष्ट (नातं, 
विश्वास...) तुटण्यासाठी एक क्षणाचं दूर्लक्ष पुरेसं असतं, परंतु 
जोडण्यासाठी अख्खं आयुष्य पणाला लावावं लागतं </div></div>

*** साथ,सोबत संगत... ***

*** साथ , सोबत संगत... *** ही जपानमध्ये घडलेली अगदी खरीखुरी घटना ! एकदा तेथे एका माणसाने आपल्या घराचं नूतनीकरण करायला सुरुवात केली. अस...

किती छान असतं ना ? आपण कुणालातरी आवडणं...

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8F16hg2U3dRraz_NytWsTLknJXoHkJUDT5cA0__IRjFlwiqAc1CBx4aPFxt-UuGzVauiehJtiLboe9GLeeszTKeDUQBgtLekoxRvqVYbIt2j5CW_jQyVSHKNpdU5vQpaG2ciP7vnXwygwvwsVUXeI034Cq2rJiAb_j8Uu4KNZc1R1Hs1yaNEwygU/s1024/HD3%20(12).jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="682" data-original-width="1024" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8F16hg2U3dRraz_NytWsTLknJXoHkJUDT5cA0__IRjFlwiqAc1CBx4aPFxt-UuGzVauiehJtiLboe9GLeeszTKeDUQBgtLekoxRvqVYbIt2j5CW_jQyVSHKNpdU5vQpaG2ciP7vnXwygwvwsVUXeI034Cq2rJiAb_j8Uu4KNZc1R1Hs1yaNEwygU/s320/HD3%20(12).jpg" width="320" /></a></div> किती छान असतं ना ? 
आपण कुणालातरी आवडणं... 
 
कुणीतरी तासनतास आपलाच विचार 
करणं.... 
खरच !किती छान असतं ना 
आपण कुणालारी आवडणं... 
 
कुणाच्यातरी पर्सनल डायरित 
आपलं नाव असणं , 
चार-चौघात कुणीतरी सतत आपलाच 
उल्लेख करणं, 
किती छान असतं ना ? 
आपण कुणालातरी आवडणं... 
 
कुणीतरी आपलं हसणं 
काळजात साठवनं , 
कुणालातरी आपला अश्रू 
मोत्यासमान वाटणं... 
किती छान असतं ना, 
आपण कुणालातरी आवडणं.... 
 
कुणीतरी आपल्या फोनची 
तासनतास वाट पाहणं , 
आपल्याला एकदा ओझार्त 
पाहण्यासाठी , 
तासनतास बस स्टॉप वर उभं राहणं , 
देवसमोरही स्वताआधी 
आपलं सुख मागणं , 
खरच !किती छान असतं ना 
आपण कुणालातरी आवडणं... 
 
कुणीतरी डोळ्यात जीव आणून 
आपली वाट पाहणं , 
आपल्या उपवासा दिवशी 
त्यानं ही हटकून उपाशी राहणं, 
खरच !किती छान असतं ना 
आपण कुणालातरी आवडणं... 
 
कुणीतरी आपला विचार करत 
पापनीवर पापनी अलगत टेकवनं.. 
झोपल्यावर मात्र 
स्वप्नातही आपल्यालाच पाहणं.... 
खरच, खूप छान असतं ना 
आपण कुणालातरी आवडणं.......

किती छान असतं ना ? आपण कुणालातरी आवडणं...

किती छान असतं ना ? आपण कुणालातरी आवडणं... कुणीतरी तासनतास आपलाच विचार करणं.... खरच !किती छान असतं ना आपण कुणालारी आवडणं... कुणाच्यात...

जगाच्या शाळेतले १८ धडे!!!!!!

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.christian-wallpaper.com/backgrounds/world-love.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="480" src="http://www.christian-wallpaper.com/backgrounds/world-love.jpg" width="640" /></a></div>1) मला मोठं व्हायचं असेल , नव्या शिखरावर पोहोचायचं असेल तर मी कायम स्वतःला अशा माणसांच्या वर्तुळात ठेवायला हवं जी माझ्यापेक्षा कित्येकपट ग्रेट असतील। माझ्याहून सक्षम आणि सरस असतील.तरच मी स्वतःवर खुश होऊन टेंभे मिरवणं सोडेल आणि चार पावलं पुढं जाण्याचा प्रयत्न करीन ! 
<div class="post-header"></div>२) प्रत्येक माणसाशी हसून बोलणं प्रत्येकाशी प्रेमानं हसणं एवढं कसं अवघड असेल ? 
३) मनाच्या जखमा काळानं नाही तर प्रेमानं भरतात। काळ हे उत्तर असलं तरी मी प्रेमाची फुंकर घालून बघेलच ! 
४) जगात कोणीच परफेक्ट नसतो. आपण मनापासून माणसांना स्वीकारलं तर सारीच माणसं परफेक्ट दिसतात. प्रेमात पडलं की जग सुंदर दिसतं तसं एकदा स्वीकारली माणसं की त्यांच्यातल्या दोषांपेक्षा गुणांचं मोल कळायला लागतं . 
५) आयुष्य कठीण आहे , पण मीही जिद्दी आहे. घण-लोखंडासारखं आम्ही घडवत राहू एकमेकांना . 
६) मला देखणं , सुंदर दिसायचं असेल तर एक हमखास यशस्वी स्वस्त पर्याय सतत उपलब्ध आहेच. ओठावर हसू आणि प्रसन्न चेहरा ! 
७) आपण दुःखच कुरवाळत बसलो तर सगळी जागा तेच व्यापून टाकतं आणि समोर उभा आनंद दुसरी जागा शोधत निघून जातो.मी आनंदाला असं जाऊ देणार नाही. 
८) अमुकतमुक गोष्टीमुळे मला काय वाटलं हे माझ्या हातात फारसं नसतं .माझं मन दुखावतं कधी कधी. मी भावनेच्या भरात अडकतो .पण त्या भावनेचं करायचं काय हे मला जमायला हवं . माझ्या भावनांना योग्य कृतीची जोड देणं तर माझ्या हातात आहे! 
९) शिखरावर चढणं सगळ्यांसारखं मलाही तिथेच पोहोचायचं आहे. पण मला हे कळुन चुकलंय की शिखरावर सगळा आनंद नसतो. ते शिखर चढण्याच्या प्रवासातच खरा आनंद असतो.मी प्रवासातला आनंद विसरून डोळ्यावर झपडं लावणार नाही. 
१०) मी शिकतोय , कमी काम करायला! कमी काम केलं तरच जास्त गोष्टी मला करता येतील हे आत्ता मला समजतंय . चोवीस तास मी नोकरीत पैसे कमावण्यासाठीच राबतो . तर इतर गोष्टी करणार कधी ? मी घाण्याला जुंपलेलं काम कमी करीन आणि चार मनासारख्या गोष्टी करून पाहीन . 
११) प्रेम दाखवावं लागत नाही. आपण मनापासून प्रेम केलं ,खरंच प्रेमात पडलो तर ते दिसतच. मग प्रेमाचा शो- ऑफ करायची गरज काय ? 
१२) मी शिकतोय ,माझा दिवस सार्थकी लावणं. दिवसभरात मी एक छोटी चांगली गोष्ट करीन. त्यानं कुणाला थोडंसं बरं वाट्लं तरी माझा दिवस सार्थकी लागला असं मी समजेल ! 
१३) उगीच कुणाशी सहानुभूतीनं वागण्यापेक्षा सगळ्यांशी चांगलं वागणं गरजेचं असतं . 
१४) मी शिकतोय ,माझ्या मित्रांसाठी जिवाचं रान करणं . आयुष्यात कोणालाच वेळ नसतो;पण माझ्या जिवाभावाच्या मित्रांशिवाय माझ्या जगण्याला काही अर्थ नाही . मी काहीही झालं तरी वेळ काढीन. आणि मित्रांबरोबर मस्त गप्पा मारत , धम्माल करील. कॉलेजचे दिवस संपल्याची सल घेऊन मी जगणार नाही . 
१५) माणसांना तुमच्या पैशाची गरज नसते. हातात हात घेऊन दिलेला धीर , खांद्यावरची एक थाप आणि थोडा समजुतदारपणा दाखवून 'ऐकून घ्यायची ' तयारी दाखवली तर ........... सोप्प्या होतात गोष्टी! 
१६) पैशानं समाधानच काय ; पण चांगुलपणाही विकत घेता येत नाही. पैशांवर माणसं मी तोलणार नाही . ' क्लास ' पैशांवर ठरतो असं मी मानणार नाही ! 
१७) मी शिकतोय ,आयुष्यात आनंदाची वाट न पाहणं . तो काही स्वप्नातला राजकुमार नाही एक दिवस यायला ! तसं होणार नाही . मी रोज आनंदात जगेन तर माझं सारं जगणं आनंदी होईल ! 
१८) एका रात्री जग बदलण्याची स्वप्न मी पाहणार नाही . माझं आयुष्यही एका रात्रीत पालटणार नाही . त्यासाठी मला स्वतःवर आणि स्वतःच्या स्वप्नांवर विश्वास ठेवून खुप प्रयत्न करावे लागतील . देवही जर एक दिवसात सारं बदलवू शकत नाही . त्यानंही एकेक दिवस करतच युगानुयुगे विश्वाची निरंतर प्रक्रिया सुरू ठेवलीय. तर मग सारं इन्स्टंटच हवं असं म्हणणारा मी कोण ? 
<script src="http://www.google.com/buzz/api/button.js" type="text/javascript">
</script><iframe allowtransparency="true" frameborder="0" scrolling="no" src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http%3A%2F%2Fmannmajhe.blogspot.com%2F&layout=standard&show_faces=true&width=200&action=like&font=verdana&colorscheme=light" style="border: medium none; height: 100px; overflow: hidden; width: 200px;"></iframe> 
<script src="http://www.google.com/buzz/api/button.js" type="text/javascript">
</script>

जगाच्या शाळेतले १८ धडे!!!!!!

1) मला मोठं व्हायचं असेल , नव्या शिखरावर पोहोचायचं असेल तर मी कायम स्वतःला अशा माणसांच्या वर्तुळात ठेवायला हवं जी माझ्यापेक्षा कित्येकपट ग...

श्रीमंत आणि गरीब - ज्याचा त्याचा दृष्टीकोन

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="background-color: #d0e0e3; clear: both; color: #38761d; text-align: left;"><a href="http://www.citypictures.org/data/media/267/Heavens-Farm.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"> 
</a></div><div style="background-color: #d0e0e3; color: #38761d; text-align: left;"></div><div style="background-color: #d0e0e3; color: #38761d; text-align: left;"><script src="http://www.google.com/buzz/api/button.js" type="text/javascript">
</script></div><div class="post-header" style="background-color: #d0e0e3; color: #38761d; text-align: left;"></div><div style="background-color: #d0e0e3; color: #38761d; text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPW6K-OygIyOp0nD2JXwfyFRbQviXKkBlLHAhMMuU0QEpvCqpeCBUopwQhyntLUZqK8yZXLkpeIPkDa4BYETaJfxz9fnrgRYy88SL0elogNnsA68alyfvyVroNgj3iyvNoLWvIwjT_wd4/s1600/%25E0%25A4%259C%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25AF%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%259A%25E0%25A4%25BE+%25E0%25A4%25A4%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25AF%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%259A%25E0%25A4%25BE+%25E0%25A4%25A6%25E0%25A5%2583%25E0%25A4%25B7%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%259F%25E0%25A5%2580%25E0%25A4%2595%25E0%25A5%258B%25E0%25A4%25A8-marathi-katha+-story+Heavens-Farm.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPW6K-OygIyOp0nD2JXwfyFRbQviXKkBlLHAhMMuU0QEpvCqpeCBUopwQhyntLUZqK8yZXLkpeIPkDa4BYETaJfxz9fnrgRYy88SL0elogNnsA68alyfvyVroNgj3iyvNoLWvIwjT_wd4/s640/%25E0%25A4%259C%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25AF%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%259A%25E0%25A4%25BE+%25E0%25A4%25A4%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25AF%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%259A%25E0%25A4%25BE+%25E0%25A4%25A6%25E0%25A5%2583%25E0%25A4%25B7%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%259F%25E0%25A5%2580%25E0%25A4%2595%25E0%25A5%258B%25E0%25A4%25A8-marathi-katha+-story+Heavens-Farm.jpg" width="640" /></a></div>एक अति श्रीमंत पिता आपल्या मुलाला एका खेड्यात घेऊन गेला।लोक किती गरिबीत जीवन जगतात हे मुलाला दाखवण्याचा त्याचा उद्देश होता. 
एका गरीब कुटुंबात शेतातील घरात दोन दिवस ते राहिले. 
आपल्या घरी परततांना त्यने मुलाला विचारले , 
' कशी झाली ट्रिप ? ' 
' फारच छान डॅड ' 
' गरीब लोक कसं जीवन जगतात बघितलंस ना? ' 
' हो ' मुलगा म्हणाला. 
 
 
' हं आता मला सांग हे बघितल्यानंतर तू काय शिकलास ?' वडीलांनी विचारलं 
मुलगा म्हणाला '' मी बघितलं आपल्याजवळ एक कुत्रा आहे तर त्यांच्याजवळ चार .'' 
आपल्या बागेच्या मध्यभागी एक तळं आहे तर त्यांच्याजवळ खाडी आहे की जिला अंत नाही. 
 
 
आपल्या बागेत इंपोर्टेड दिवे आहेत तर त्यांच्याजवळ रात्रभर लुकलुकणारे तारे आहेत. 
 
 
आपल्या बागेची सीमा कुंपणापर्यंत संपते त्यांच्यासाठी तर अवघं आकाश खुलं आहे. 
 
 
राहण्यासाठी आपल्याकडे जमिनीचा लहानसा तुकडा आहे. तर नजर पोहोचणार नाही तिथपर्यंत त्यांची शेतं आहेत. 
 
 
आपल्याकडे नोकर आहेत आपली सेवा करण्यासाठी आणि ते दुसर्‍यांची सेवा करतात. 
 
 
आपले अन्न आपण विकत घेतो आणि ते स्वत: चं अन्न स्वत: पिकवतात. 
 
 
संपत्तीचं रक्षण करण्यासाठी त्याभोवती आपण कुंपण बांधले आहे. रक्षणासाठी त्यांचे मित्र धावून येतात. 
 
 
वडील स्तब्ध झाले. 
मुलगा पुढे म्हणाला , '' आपण किती गरिब आहोत ते मला दाखवल्याबद्दल मी तुमचा ऋणी आहे. 
 
 
पाहण्याचा दृष्टीकोन ही अजब गोष्ट आहे की नाही ? 
आपल्याजवळ जे नाही त्याचे दु:ख करण्यापेक्षा जे आहे त्याबद्दल परमेश्वराचे आभार माना.</div><div style="background-color: #d0e0e3; color: #38761d; text-align: left;"> 
</div><div class="separator" style="background-color: #d0e0e3; clear: both; text-align: left;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwlQ56KcIFchzCENL0UUaC-rAbLFBQf0ePx00kT3NriGr87e3B5jZdMcKQ3Q8nqYxbQs0Yi8dyMExHF6JjLrDG_5A_vYOJy5vL7wY3ppSVRQTRwe5FUBxkT3VEyVemgvHiJdQNGxsfQV4/s1600/%25E0%25A4%259C%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25AF%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%259A%25E0%25A4%25BE+%25E0%25A4%25A4%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25AF%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%259A%25E0%25A4%25BE+%25E0%25A4%25A6%25E0%25A5%2583%25E0%25A4%25B7%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%259F%25E0%25A5%2580%25E0%25A4%2595%25E0%25A5%258B%25E0%25A4%25A8-marathi-katha-The-Old-Farm.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwlQ56KcIFchzCENL0UUaC-rAbLFBQf0ePx00kT3NriGr87e3B5jZdMcKQ3Q8nqYxbQs0Yi8dyMExHF6JjLrDG_5A_vYOJy5vL7wY3ppSVRQTRwe5FUBxkT3VEyVemgvHiJdQNGxsfQV4/s640/%25E0%25A4%259C%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25AF%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%259A%25E0%25A4%25BE+%25E0%25A4%25A4%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25AF%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%259A%25E0%25A4%25BE+%25E0%25A4%25A6%25E0%25A5%2583%25E0%25A4%25B7%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%259F%25E0%25A5%2580%25E0%25A4%2595%25E0%25A5%258B%25E0%25A4%25A8-marathi-katha-The-Old-Farm.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="background-color: #d0e0e3; clear: both; color: #38761d; text-align: left;"></div><div style="background-color: #d0e0e3; color: #38761d; text-align: left;"> 
</div><div style="background-color: #d0e0e3; color: #38761d; text-align: left;"><iframe allowtransparency="true" frameborder="0" scrolling="no" src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http%3A%2F%2Fmannmajhe.blogspot.com%2F&layout=standard&show_faces=true&width=200&action=like&font=verdana&colorscheme=light" style="border: medium none; height: 100px; overflow: hidden; width: 200px;"></iframe> <script src="http://www.google.com/buzz/api/button.js" type="text/javascript">
</script></div></div>

श्रीमंत आणि गरीब - ज्याचा त्याचा दृष्टीकोन

एक अति श्रीमंत पिता आपल्या मुलाला एका खेड्यात घेऊन गेला।लोक किती गरिबीत जीवन जगतात हे मुलाला दाखवण्याचा त्याचा उद्देश होता. एका गरीब कुटु...

सर्वात श्रीमंत मुलगा

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="gmail_quote"><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_daJKM9Yr3jHVE9uuF07Hr_RYK8nCjTNUKdCMVoi0_y-wIY2hLpdLPIzipNfaA224a3mBwqWVlTa9xgQvvaclRePx6YTL3xpE3CnSkWS_FAQD8fmy426a75qBspnpeodYGV0GpQh8TCs/s1600/marathi+katha+Village+school+buildings_JPG.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_daJKM9Yr3jHVE9uuF07Hr_RYK8nCjTNUKdCMVoi0_y-wIY2hLpdLPIzipNfaA224a3mBwqWVlTa9xgQvvaclRePx6YTL3xpE3CnSkWS_FAQD8fmy426a75qBspnpeodYGV0GpQh8TCs/s400/marathi+katha+Village+school+buildings_JPG.jpg" width="400" /></a></div><div class="MsoNormal"> 
</div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 5pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in;">शाळेने पत्रक काढलं ,' यंदाच्या वर्षापासून शाळेतल्या सर्वात गरीब मुलाला आर्थिक मदत द्यायची आहे , तेव्हा शिक्षकांनी प्रयत्नपूर्वक अचूक मुलगा निवडावा , ज्यायोगे ही मदत योग्य विद्यार्थ्याला / विद्यार्थिनीला मिळेल ! 
आता सर्वात गरीब मुलगा शोधणे म्हणजे , खरोखर पंचाईतच होती . ही छोटी मुलंसुद्धा इतकी नीटनेटकी राहतात की , अगदी एक विजार , एक सदरा असेल , तरी तो रोज धुऊन - वाळवून त्याची इस्त्री केल्यासारखी घडी करून मगच तो घालतात . गरीब मुलगा शोधायचा कसा ? आणि प्रत्येकाला विचारायचं तरी कसं , तुमच्यात कोण गरीब ; तेही सर्वात गरीब म्हणून ?! मोठीच अडचण होती . तीन - चार दिवस नुसता अंदाज बांधण्यात गेले . वयाने मोठ्या माणसांमधे गरीब माणूस शोधणं सोप्पं आहे ; पण लहान मुलांमधे अडचणीचं . शेवटी दोन - चार मुलांना हाताशी घेतलं , जी गाडीने शाळेत यायची आणि गाडीनेच घरी जायची . मधल्या सुट्टीत अचानक वर्गात आलो तर ती सफ़रचंद खातांना मला दिसायची . अशा मुलांना विचारलं ," मला एक मदत कराल का ? आपल्या वर्गातला सर्वात गरीब .......?" क्षणाचाही विलंब न करता सर्वानी एकच नाव उच्चारले ," सर आपल्या वर्गातला तो मयूर आहे नं , तो सर्वात गरीब आहे ." 
मुलांनी एका झटक्यात प्रश्न सोडवला होता . " कशावरून म्हणता ?" " सर . त्याचा सदरा दोन - तीन ठिकाणी तरी फ़ाटलाय . त्याने शिवलाय ; पण फ़ाटलेला शर्ट घालतो . त्याची खाकी पॅंट तर नीट बघा , मागून दोन ठिगळं लावलेली आहेत . चपला त्याला नाहीतच . मधल्या सुट्टीत आम्ही डबा उघडतो . तो मात्र प्लॅस्टीकच्या पिशवीतून अर्धी भाकरी आणतो . सर , ती भाकरीही कालचीच असते . भाजी कुठली सर ? गुळाचा खडा असतो . आम्ही सांगतो , तो सर्वात गरीब आहे . शाळेने त्याच मुलाला मदत द्यायला हवी ." मुलं एखाद्या खळाळत्या प्रवाहासारखी पुढे बोलतच राहीली . पण मला ते ऐकू येणे शक्य नव्हते . मयूर एवढा गरीब असेल ? की सर्वांनी एकमुखाने त्याच्या गरीबीचे दाखले द्यावेत ? 
कारण , मयूर वर्गातील सगळ्यात चपळ मुलगा होता . अक्षर स्वच्छ , मोकळं होतं . त्या अक्षरात त्याच्या नितळ मनाचे दर्शन मला घडे . एकदा तर त्याची वही मी माझ्या घरात पत्नीला दाखवली आणि म्हट्लं ," पाहिलंस ! हे सातवीतल्या मुलाचे अक्षर . असं अक्षर असावं हे माझे स्वप्न होते . उत्तराल सुबक परीच्छेद , समास सोडून योग्य प्रस्तावना आणि अखेर करून लिहिलेली उत्तरे ........."   चे गठ्ठे आणायला मयूर सर्वात आधी धावत यॆई . माझ्याआधी ते गठ्ठे उचलून वर्गात नेण्याचा उत्साह मला थक्क करून टाकत असे . असा मयूर परिस्थितीने एवढा खचलेला असेल याची कल्पनासुद्धा मला येऊ नये , या गोष्टीचीच मला खंत वाटली . जी गोष्ट माझ्या इतर विद्यार्थ्यांना उमगते आणि मला त्याचा पत्ताही नसतो ...... अरेरे !..., मी खूप कमी पडतोय . मयूर , गेल्या सहलीला आला नव्हता . अवघी पंचवीस रूपये वर्गणी होती ; पण त्याचं नाव यादीत नव्हतं . आपण त्याला साधं विचारलंसुद्धा नाही . असलेल्या मुलांच्या किलबिलाटात न आलेल्या मयूरची मला आठवणही झाली नव्हती . केवळ पंचवीस रूपये नसल्याने त्याचे National Park बघण्याचे राहून गेले . एका छान अनुभवाला मुकला होता तो . हा आनंद मी हिरावला होता . यादीत मयूरचे नाव नाही म्हणून मी त्याला जवळ का बोलावलं नाही ? मयूर स्वत : हून सांगणं शक्यच नव्हतं आणि माझ्या व्यग्र दिनक्रमात मयूरसाठी जणू वेळच शिल्लक नव्हता ! 
शिक्षक म्हणून मी एक पायरी खाली आलो होतो . खरंच आहे , मुलांनी सुचवलेलं नाव . आर्थिक मदत , तीही भरघोस मदत मयूरला मिळायलाच हवी . आता शंकाच नव्हती . त्याची गरीबी बघायला त्याच्या घरी जायचेही काहीच कारण नव्हते . मुलांनी एकमुखाने सुचवलेले नाव आणि मयूरने सहलीला न येणं याची सांगड घालून मी मुख्याध्यापकांना नाव देउन टाकले .' मयूर जाधव , सातवी अ , अनुक्रमांक बेचाळीस ' डोळ्यावरचा चष्मा हातात खेळवीत आदरणीय मुख्याध्यापक म्हणाले , " खात्री केलीये ना सर ? कारण थोडीथोडकी रक्कम नाही . या विद्यार्थ्याची वर्षाची फ़ी , त्याचे शालेय शिक्षण साहित्य , गणवेश ... इत्यादी सर्व या रकमेत सामावणार आहे ." मुख्याध्यापकांना मोठया आत्मविश्वासाने मी म्हटलं , " सर , त्याची काळजीच करू नका . वर्गातला सर्वात गरीब आणि आदर्शही म्हणा हवं तर - मयूर जाधवच आहे !" एका योग्य विद्यार्थ्याची निवड केल्याचे समाधान घेऊन मी निघालो . मयूरला मिळणारी मदत , त्यामुळे त्याचे आर्थिकद्रूष्ट्या सुसह्य होणारे शैक्षणिक वर्ष याची कल्पनाचित्रे रंगवतांना दिवस कसा संपला ते कळालेच नाही .  दुस ~ या दिवशी शाळेत लवकरच गेलो . देखण्या अक्षराच्या कदम सरांनी मोठ्या दिमाखाने फ़ळा सजवला होता . त्यावर ' गरीब असूनही आदर्श ' असं म्हणून मयूरचं नाव होतं .   शाळा भरली . मी अध्यापक खोलीत बसलेलो होतो . इतक्यात खोलीच्या दाराशी मयूर उभा दिसला . त्याच्या चेह ~ यावरचा भाव समजत नव्हता . राग आवरावा तसा करारी चेहरा ... 
" सर , रागवू नका ; पण आधी त्या फ़ळ्यावरचे माझे नाव पुसुन टाका ." 
" अरे , काय बोलतोयस तुला समजतय का ?" 
" चुकतही असेन मी . वाट्टेल ती शिक्षा करा ; पण ते नाव ...!!" 
त्याच्या आवळलेल्या मुठी , घशातला आवंढा , डोळ्यातलं पाणी ...... 
मला कशाचाच काही अर्थ लागेना . मी ज्याचं अभिनंदन करायच्या तयारीत , तो असा .....? " सर , मला मदत कशासाठी ? गरीब म्हणून ? मी तर श्रीमंत आहे ." </div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 5pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in;">त्याची रफ़ू केलेली कालर माझ्या नजरेतून सुटत नव्हती . येतानाच त्याचे अनवाणी पाय पाहिले होते . 
शाळेच्या चौदा वर्षाच्या माझ्या व्यावसायिक कालखंडात अशी पंचाईत प्रथमच आली होती . 
" अरे पण ....?" 
" सर , विश्वास ठेवा . मी श्रीमंत आहे . कदाचित सर्वात श्रीमंत असेन ... सर , मी गरीब आहे हे ठरवले कोणी ? मी चुकतोय बोलतांना हे कळतंय मला ; पण सर ते नाव तसंच राहिले तर मी आजारी पडेन आज ." 
अचानक तो जवळ आला आणि त्याने माझे पायच धरले . त्याला उठवत मी म्हणालो ," ठीक आहे . तुला नकोय ना ती मदत , नको घेऊस ; पण तू श्रीमंत आहेस ते कसे काय ?" 
" सर , माझ्या अभ्यासाच्या वह्या बघा , कुठल्याही विषयाच्या .... त्या पूर्ण आहेत . पुस्तकं मी Second Hand वापरतोय ... खरयं ! पण मजकूर तर तोच असतो ना ? मनात काय उतरवतो ते महत्वाचे नाही का ? सर , माझे पाचवीपासूनचे मार्क बघा , नेहमी पहिल्या तीनात असतो . गेल्या वर्षी स्पोर्टसपासून निबंधापर्यंत सर्व बक्षिसे मलाच आहेत. </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzwjNuFBB6zFu3ABa0bYMmXqx2x5r7GJjBBSh_ajYOUP564BPOJPFBwEWuuRhPkhKC3y59l5h38SSxJsjOB4WHXTWHy_dN6hgni4RX6hQ_oYx9ndjrnipJ1K-wlboCBUiZt8xo5UFIxbU/s1600/%25E0%25A4%25B8%25E0%25A4%25B0%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25B5%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%25A4+%25E0%25A4%25B6%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25B0%25E0%25A5%2580%25E0%25A4%25AE%25E0%25A4%2582%25E0%25A4%25A4+%25E0%25A4%25AE%25E0%25A5%2581%25E0%25A4%25B2%25E0%25A4%2597%25E0%25A4%25BE+.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="295" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzwjNuFBB6zFu3ABa0bYMmXqx2x5r7GJjBBSh_ajYOUP564BPOJPFBwEWuuRhPkhKC3y59l5h38SSxJsjOB4WHXTWHy_dN6hgni4RX6hQ_oYx9ndjrnipJ1K-wlboCBUiZt8xo5UFIxbU/s400/%25E0%25A4%25B8%25E0%25A4%25B0%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25B5%25E0%25A4%25BE%25E0%25A4%25A4+%25E0%25A4%25B6%25E0%25A5%258D%25E0%25A4%25B0%25E0%25A5%2580%25E0%25A4%25AE%25E0%25A4%2582%25E0%25A4%25A4+%25E0%25A4%25AE%25E0%25A5%2581%25E0%25A4%25B2%25E0%25A4%2597%25E0%25A4%25BE+.jpg" width="400" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 5pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in;">सर ... सर , सांगा ना , मी गरीब कसा ?" मयूर मलाच विचारत होता 
आता मघाचचं दु : खाचं पाणी विरून त्यात भविष्याचं स्वप्न थरारत होतं . 
" खरयं मयूर . पण तुला या पैशाने मदतच ......." 
" सर , मदत कसली ? माझी श्रम करण्याची वॄत्तीच नाहीशी होइल . शाळाच फ़ी देतीये म्हटल्यावर , मी वडीलांबरोबर रंगाच्या कामाला जाणं बंद करेन ! " 
" म्हणजे ?"  
" वडील घरांना रंग द्यायचे काम करतात .Contractor बोलावतो तेव्हाच काम मिळते . तेव्हा ते मला त्यांच्याबरोबर नेतात . चार पैसे मला मिळतात , ते मी साठवतो . सर , संचयिका आहे ना शाळेची , त्यातलं माझं पासबुक बघा . पुढच्याही वर्षाची फ़ी देता येइल एवढी रक्कम आहे त्यात ... मुलांनी तुम्हाला काहीतरीच सांगितलेले दिसते ..... म्हणून तुम्ही मला निवडलेलं दिसतं . पण सर , मीच नाही तर आमचं घरच श्रीमंत आहे . घरातले सगले काम करतात . काम म्हणज कष्ट . रंगाचं काम नसतं तेव्हा बाबा स्टेशनवर हमालीही करतात . आई धुणं - भांडी करते . मोठी बहीण दुसरी - तिसरीच्या शिकवण्या घेते . सर , वेळ कसा जातो , दिवस कसा संपतो ते कळतच नाही .... शाळेतल्या वाचनलयातली पुस्तकं मीच सर्वात जास्त वाचली आहेत . तुम्हीच सांगितल्याप्रमाणे लेखकांनाही पत्र पाठवतो मी . सर , माझ्या घरी याच तुम्ही , माझ्याकडे पु . ल . देशपांडे यांच्या स्वाक्षरीचं पत्र आहे . . 
....... सर , आहे ना मी श्रीमंत ?" 
आता तर तो स्मितरेषांनी मोहरला होता . </div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 5pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in;">सर , शेजारच्या काकांकडून मी उरलेल्या वेळात पेटीही शिकलो . रात्री देवळात होण्या ~ या भजनात मीच पेटीची साथ देतो . भजनीबुवा किती छान गातात ! ऐकताना भान हरपून जातं ." त्याच्या सावळ्या रंगातही निरोगीपणा चमकत होता . 
अभावितपणे मी विचारलं ," व्यायामशाळेतही जातोस ?" " सर , तेवढी फ़ुरसत कुठली ? घरातच रोज चोवीस सूर्यनमस्कार आणि पन्नास बैठका काढतो ." अंगावर एक थरार उमटला ... कौतुकाचा . 
" मयूर मित्रा , मला तुझा अभिमान वाटतो . तुझ्यासारखा श्रीमंत मुलगा माझ्या वर्गात आहे त्याचा .." </div><div class="MsoNormal" style="margin-bottom: 5pt; margin-left: 0in; margin-right: 0in;">" म्हणूनच म्हणतो सर ......!" 
" हे नाव ज्या कारणासाठी आहे , त्यात तू नक्कीच बसणार नाहीस . आमची निवड चुकली ; पण याचं रूपांतर वेगळ्या शिष्यवॄत्तीत होईल . शाळेतील सर्वात अष्टपैलू बुद्धिमान मुलगा म्हणून , हे पारितोषीक तरी ........." 
" सर , एवढ्यात नाही . त्याला वर्ष जाउ द्या . मी लिंकनचं , सावरकरांचं चरित्र वाचलं , हेलन केलरचं चरित्र वाचलं . सर , हे वाचलं की कळतं की ही माणसे केवढे कष्ट करून मोठी झाली . माझ्यासारख्या मुलांना प्रोत्साहन द्या , योग्य वयात ते परखड मार्गदर्शन करा ; पण सर , नको त्या वयात असा पैसा पुरवत गेलात तर घडायचं राहूनच जाईल . जे काय करतोय ते पैशासाठी असे हॊऊन जाईल ... सर ..... प्लीज .....!" </div><div class="MsoNormal">वाचनानं , 
स्पर्धांतल्या सहभागानं , 
कलेच्या स्पर्शानं , 
कष्टानं ....... 
त्याच्या वाणीला प्रगल्भतेची खोली होती , 
संस्कारामुळे नम्रतेची झालर होती . 
आता मला माझ्या समोरचा मयूर जाधव स्पष्ट दिसतही नव्हता . 
त्याच्याबद्दलच्या कौतुकाचे अश्रू माझ्या डोळ्यात दाटले होते . 
शाळेतला सर्वात श्रीमंत मुलगा माझ्यासमोर उभा होता . 
परिस्थिती पचवून , परीश्रमाने स्वत : वर पैलू पाडणारा ! 
श्रीमंत ! सर्वात श्रीमंत</div><div class="MsoNormal"> </div></div></div> 
</div>

सर्वात श्रीमंत मुलगा

शाळेने पत्रक काढलं ,' यंदाच्या वर्षापासून शाळेतल्या सर्वात गरीब मुलाला आर्थिक मदत द्यायची आहे , तेव्हा शिक्षकांनी प्रयत्नपूर्वक अचू...