मन माझे .....

बघ माझी चाहुल लागते का ????? Sooo Romantic.....& Funny.....!!!

बघ माझी चाहुल लागते का ????? Sooo Romantic.....& Funny.....!!!

Marathi PJs मराठी पि जे

चौखुरे गुरुजी : १८६९ साली काय झालं? नन्या : गांधीजींचा जन्म झाला. चौ. गु. : आणि १८७३ साली काय झालं? नन्या : गांधीजी चार वर्षांचे झाले!!!! ———————————————————————————— चौखुरे गुरुजी वर्गाला उद्देशून म्हणाले, "बाळांनो, वर्गात जर कुणाला सुसु लागली असेल, तर त्याने करंगळी वर करावी." नन्या एकदम 'ट्टॉक' करून उद्गारला, "आयला, गुरुजी, करंगळी वर केली की थांबते सुसु?!!!!" ———————————————————————————— एकदा ससा आणि कासव CET च्या परीक्षेला बसलेले असतात.. ससा झोपा काढतो अणि कासव खुप-खुप अभ्यास करतो.. तरी पण सस्याला ८१% आणि कासवाला ८०% भेटतात.. का??? कारण ससा हुशार असतो म्हणुन .. पुढे ऍडमिशन ८५% ला बंद होत.. कासवाला ऍडमिशन भेटत सस्याला नाही.. का???? कारण स्पोर्ट कोटा… लहानपणीच्या गोष्टीनमध्ये नेहमी कासव जिंकतो… ———————————————————————————— एकदा ३ सरदार स्कुटर वरुन जात असतात.. हे बघुन पांडु त्यांना थांबायला हाथ दाखवतो.. तर सरदार त्याला म्हणतो.. "३ पहिल्या पासुन आहेत.. आता तुला कुठे बसवु.. ?? " ———————————————- शिक्षक : तुला एखद्या लढाइ बद्दलची महिती आहे का ? चिन्टु : हो शिक्षक : कोणत्या ? चिन्टु : आई ने घरातल्या गोष्टी बाहेर सागयच्या नहीत असे सांगितले आहे . ———————————————- भिमाबाईंना डॉक्टरांनी वजन कमी करण्यासाठी घोडदौडीचा सल्ला दिला……… महिनाभर रपेट केल्यावर त्यांनी वजन करुन पाहीले तर चक्क २० किलो कमी ………… ………… ……. .घोड्याच.

Marathi PJs मराठी पि जे

चौखुरे गुरुजी : १८६९ साली काय झालं? नन्या : गांधीजींचा जन्म झाला. चौ. गु. : आणि १८७३ साली काय झालं? नन्या : गांधीजी चार वर्षांचे झाले!!!! —...

गंमत जंमत

<h3 class="post-title entry-title"> </h3> <div class="post-header"> </div> १ . ज्यांना रात्री केलेल्या कृत्याचा सकाळी उठल्यावर पश्चात्ताप होतो अश्या लोकांनी सरळ दुपारीच उठावे. २ . जाहिरातीवाचून धंदा करणे म्हणजे एखाद्या सुंदर स्त्रीने अंधारात डोळा मारण्यासारखे आहे. ३. माणसाने नेहेमी स्पष्ट बोलावे म्हणजे ऐकणाऱ्यालाही स्पष्ट ऐकू जाते. ४. मूलभूत राजकीय पक्ष दोनच- सत्ताधारी, सत्ताकांक्षी ५. दोन जोडपी समोरा समोर येतात तेंव्हा बायका एकमेकींच्या साड्या दागिने बघतात तर नवरे एकमेकांच्या बायकांकडे बघतात. ६. मुलगा आणि नारळ कसा निघेल हे आधीच सांगणे अवघड आहे. ७. प्रेम आंधळं असतं, लग्न डोळे उघडतं. ८. देवा मला वाट पाहायची शक्ती दे... तीही आज आता ताबडतोब ९ यशाच्या मार्गावर नेहमीच 'अंडर कन्स्ट्रक्शन'ची पाटी लटकत असते. १० मी १३ वर्षांचा होईपर्यंत माझे नाव 'गप्प बस गधड्या' हेच आहे, अशी माझी खात्री होती. ११ सदैव' आणि 'कधीच नाही' हे शब्द कधीच वापरू नयेत हे सदैव लक्षात ठेवा. १२ कोणत्याही प्रिंटरला प्रमुख तीन भाग असतात, पेपर जॅम झालेला ट्रे, त्याची सूचना देणारा स्क्रीन आणि सतत उघडझाप करणारा लाल दिवा!!! १३ पहिले चाक ज्याने शोधून काढले, त्याचे एवढे कौतुक कशाला? इतर तीन ज्यांनी शोधली, ते खरे कौतुकाला पात्र आहेत!!!! १४ वक्तशीर असण्याचा मोठा तोटा म्हणजे या गुणाचं कौतुक करायला कुणीच हजर नसतं! १५ माणसांचीही गंमत असते पाहा. तुम्ही एखाद्या माणसाला सांगा, आकाशगंगेत ३०० अब्ज तारे आहेत... तो चटकन विश्वास ठेवतो. पण, पार्कातल्या बेंचला नुकताच रंग लावलाय, तो ओला आहे असं सांगा... तो स्वत: हात लावून बोटं बरबटवून खात्री करून घेतल्याशिवाय राहात नाही!!!!

गंमत जंमत

१ . ज्यांना रात्री केलेल्या कृत्याचा सकाळी उठल्यावर पश्चात्ताप होतो अश्या लोकांनी सरळ दुपारीच उठावे. २ . जाहिरातीवाचून धंदा करणे म्ह...

मुके झाले ओठ तरी डोळ्यांनी तू बोलून जा,

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.bollywood101.com/UserFiles/2008/6/30/genelia_filmz_248.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="286" src="http://www.bollywood101.com/UserFiles/2008/6/30/genelia_filmz_248.jpg" width="400" /></a></div>मुके झाले ओठ तरी 
डोळ्यांनी तू बोलून जा, 
 
जाता जाता माझ्या मनात 
एखादं मोरपिस ठेवून जा, 
 
बोलायचं नसलं माझ्याशी तर, 
हात तरी हालवून जा, 
 
माझ्यासाठी निदान स्वतःची 
समजुत तरी घालून जा, 
 
जाणार आहेस तू तर, 
अंगणात क्षणभर थांबून जा, 
 
अन् अश्रू ढाळून निरोपाची, 
रीत तरी, पाळून जा, 
 
एवढं करणार नसशील तर, 
ओल्या आठवणी ठेवून जा, 
 
अन् ह्रदयावर विरहाचे खिळे 
ठोकून जगण्याची शपथ तरी घालून जा...... 
 
रक्ताचं नाही म्हणून, कवडीमोल ठरवू नकोस 
भावनांचं मोल जाण..मोठेपणात हरवू नकोस.. 
 
आयुष्याच्या प्रत्येक वळणात नवं नातं जुळत असतं 
जन्मभर पुरेल इतकं भरून प्रेम मिळत असतं.. 
 
मिळेल तितकं घेत रहा, जमेल तितकं देत रहा 
दिलं घेतलं सरेल तेव्हा.. पुन्हा मागून घेत रहा.. 
 
समाधानात तडजोड असते...फक्त जरा समजून घे 
'नातं ' म्हणजे ओझं नाही, मनापासून उमजून घे..

मुके झाले ओठ तरी डोळ्यांनी तू बोलून जा,

मुके झाले ओठ तरी डोळ्यांनी तू बोलून जा, जाता जाता माझ्या मनात एखादं मोरपिस ठेवून जा, बोलायचं नसलं माझ्याशी तर, हात तरी हालवून जा, ...

Charoli collection

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCs4fxCaYeCFlThKT4EcdhPMbMhAfsnukf6tHM3z8KrZHeAKRugRjbE6yEOIKioMTz8pd5JwDL37CXKeabnpjYkdGHZox3n3Ig0XxNsXLizt_F2GbhDca_Oqf_GWUN-IaG011Y7HsdpGI/s1600/123.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCs4fxCaYeCFlThKT4EcdhPMbMhAfsnukf6tHM3z8KrZHeAKRugRjbE6yEOIKioMTz8pd5JwDL37CXKeabnpjYkdGHZox3n3Ig0XxNsXLizt_F2GbhDca_Oqf_GWUN-IaG011Y7HsdpGI/s640/123.jpg" width="449" /></a></div><h3 class="post-title entry-title"></h3><div class="post-header"></div>प्रेम कराव आभाळासारख 
धरणिला समांतर असणार 
सुखदु:खाच अंतर लांघुन 
क्षितिजावर मिलन करणार 
 
तु हसलीस की .. 
मला हे जग माझं वाटत.. 
मग मलाही जगताना… 
कस ताजं वाटतं… 
 
कोरया कागदावर काय लिहायचं.. 
या विचाराने डोकं खाजवलं.. 
पण लेखनीने कागदावरचं प्रेम.. 
शब्दाच्या आधाराने अचुक सांगितलं 
 
तुझं एक हसू तुझं सारं सौंदर्य 
तुझ्या गालाच्या खळीत एकवटतं 
मला मात्र ते एका क्शणात 
कापरासारखं विरघळवतं 
 
तुझा आधार 
माझ्या जगण्याला.. 
निराधार झालेल्या 
एकट्या चांदण्याला.. 
 
तुझ्या नाजूक् गालावरती 
पावसाचा एक थेम्ब पडला, 
तुझ्या प्रेमात इतका बुडला की 
वहानच विसरुन बसला 
 
माज़े काहि चुकत् नव्हते 
तिचे वागने वावगे नव्हते, 
ऐक् मात्र खर् कि 
बरोबर् कहिच् येत् नव्हते!सगळ्या गोष्टी कशा 
भराभर घडत गेल्या 
मी प्रेमात पडलोय म्हणेपर्यंत 
एकाकी कातरवेळा उठवायला आल्या 
 
उगवणारी प्रत्येक सकाळ 
नवी पालवी फ़ुलवते 
मात्र मावळती संध्याकाळ 
रीतेपणाची चाहुल देते 
 
नेमका जो विषय टाळायचा 
तोच आपण काढतॊ आणि 
वादाच्या रुपाने का होईना 
आपल्या भेटीला वेळ काढतो 
 
एक चूक लपवताना 
दुसरी चूक करावी लागते… 
चुका करत करतच मग 
अवघे आयुष्य जगावे लागते… 
 
 
सुकलेली पाने गळतात ना 
वारा सुटल्यावर 
तशी तुझी स्वप्न पडतात 
मी डोळे मिटल्यावर 
—- 
 
सुकलेली पाने गळतात ना 
वारा सुटल्यावर 
तशी काही स्वप्न पडतात 
मी डोळे मिटल्यावर 
 
आयुष्यातला प्रत्येक क्षण 
नव रूप घेऊन येतो 
आणि जाताना तुम्हा आम्हालाही 
नकळत बदलून जातो 
 
काळ खूप पळतो…. 
पण आठवण तशिच राहते….. 
म्रुगजळातील पाणी जसे.. 
फ़क्त दिसायला वाहते….. 
 
इथे प्रत्येकजण आप आपल्या घरात, 
अन् प्रत्येकाच दार बंद आहे 
तरी एकोप्यावर बोलनं हा 
प्रत्येकाचा छंद आहे. 
 
पाउस पडला की मनाला 
मनापासुन भीजावस वाटत 
शबदानाही मनात मन्ग 
कवीतेसाटी रुझावस वाटत 
 
ओठान्पर्यन्त आलेले शब्द 
मी मोठ्या कष्टानी मागे वळवले 
पण डोळेच असे चुकार की 
बोलायच ते बोलून गेले 
 
प्रेमाच्या वाटेवर तीचे पाऊल 
कधी वळलेच नाही 
कितीही यत्न केले तरीही 
माझे मन तीला कळलेच नाही 
 
“वादळाच्या कुशीतून मी 
आताच उठून आलो आहे 
गालावरच्या पावसाला एक 
वाट करून आलो आहे” 
 
“कायम स्वप्न पहावीत, 
त्यामधे हावे ते पहाता येतं. 
जागेपणी जमलं नाही तरी, 
निदान झोपे मधे हवे तसे जगता येतं.” 
 
लाटेच असत एकच उद्दिश्ट, कसही करुन किनर्याला गठाव, 
किनार्याला नसेल का वाटत, कधी लाटेकडे धावाव, 
कदाचित वाटत असुनही त्याला ते शक्य नसाव, 
आधार द्यायच वचन त्याच जमिनिशी पक्क असाव. 
 
जेव्हा नशिबाने सोडली साथ 
तेव्हाच “जवळचे कोण” याचा अर्थ समजला, 
आणि जवळचे असावेच कोणीतरी 
असे लोक का म्हणतात त्याचा उलगडा झाला !!! 
 
कालचा पाऊस असा बेभान होऊन बरसला… 
मनसोक्त स्वच्छंद क्षितीजावर उतरला 
सगळ्यांना वेड लावत मॄद-गंध दरवळला 
रोमारोमांतून नसानसांतून वसंत मोहोरला 
 
माझ्या समोर उत्तराच्या अपेक्षेत असलेल्या 
त्या प्रश्नचिन्हा समोर प्रश्नचिन्ह उभे राहिले…, 
मला कोड्यात टाकण्याच्या नादात 
ते स्वतःच एक कोडे बनून राहिले… 
 
उंबरठ्यावरच्या मरणाला पाहून 
त्याला ‘सुस्वागतम’ म्हणून हटकलं…, 
मरणाहूनही हे थरारक जीवन पाहून 
त्याचं पाऊल त्याच्याच पायात अटकलं… 
 
मला काही कळत नाही 
तू अशी का वागतेस …, 
अळवाच्या पानाप्रमाणे या थेंबाशी 
अशी अलिप्त का राहतेस…? 
 
आज तू नसलीस तरी 
मनात माझ्या आठवणींची हिरवळ आहे…, 
तू क्षितिज पार करून येत आहेस 
असे डोळ्यांसमोर एक म्रुगजळ आहे… 
 
आपल्यावर हक्क दाखविणारं 
असं कुनीतरी असावं…, 
भरकटलेल्या पाखराला सावरणारं 
असं एखादं घरटं असावं.. 
 
आज तुला पाहून 
पुन्हा माझं मन भरून आलं.., 
ह्रदयातलं आठवणींच हिम 
डोळ्यांना गारवा देऊन वाहिलं… 
 
शेवटचा दम उरलेली हि सिगरेट 
जणू काही माझी माफी मागून जाते.., 
“माझी साथ इथपर्यंतच आत पुन्हा तु एकटाच” 
असच काहीस सांगून जाते… 
 
पावलांची ठेच तर नेहमीचीच, 
पण आज मन ही डगमगलं होतं…. 
निखळ चंद्राची प्रतिक्षा करित तेही, 
निरस चांदण्यात् भरकटलं होतं…….! 
 
आजचा हा दिवस चिंब पाऊस घेऊन आला, 
मनाच्या सप्तसुरात आपल्या मैत्रीचा सुर गवसला…. 
मी ही संभ्रमात हा पाऊस का इतका रडतोय? 
आठवणींचे अश्रु का मैत्रीचे आनंदाश्रु वाहतोय………! 
 
मन तुझ्यात इतकं गुंतलय की, 
विरहात आठवणींच गाव फुलतं.., 
एखाद्याला साद घालायचीच म्हटलं 
तर ओठांवर तुझंच नाव रुळतं… 
 
दुःख अनावर झालं की 
ढग आसवं गाळतात… 
पाऊस आला म्हणत लोक 
त्याचं दुःख टाळतात… 
 
तसं पाहिलं तर 
तुझ्या आठवणी थोड्याच आहेत.., 
बराच काळ लोटला 
मात्र आजही त्या ओल्याच आहेत… 
 
तात्काळ एखाद्यावर विश्वास ठेवणे 
या गोष्टिवर माझा राग आहे.., 
मी संशयी बनलो 
हा तुझ्याच उपकाराचा एक भाग आहे… 
 
कितीही ठरवलं तरी 
तुझ्यावरून रूसून राहता येत नाही.., 
उघड्या डोळ्यांनी तुला टाळलं तरी 
मिटल्यावर त्यांना तुझ्याशिवाय पर्यायच उरत नाही… 
 
आज घर सोडताना 
कहीच का वाटत नाही, 
कोरड्या या डोळ्य़ात 
पाणी का डाटत नाही. 
 
ह्रदयातील ठोक्यांची धडपड 
मला जगविण्याचा प्रयत्न करीत होती.., 
मात्र ह्रदयात सलणारी तिची वेदना 
या ठोक्यांची तक्रार करीत होती… 
 
भीरभिरनरि नजर थरथरनारे ओठ, 
नजरानजर होताच माति उकरनारे बोट ! 
आणि गालावर तिच्या गुलाबि साय असते, 
याहुन वेगळे सान्ग मिञा प्रेम म्हणजे काय असते… 
 
त्या काही सुप्त इच्छा 
आजही अत्रुप्तच आहेत.., 
व्यक्त केलेल्या त्या काही भावना 
आजही तशा गुप्तच आहेत… 
 
जीवणाच्या तराजूवर 
सुख-दुःखाचं तोलणं आहे.., 
नशीबाने मांडलेलं 
हे मोजमापाचं खेळणं आहे… 
 
न बोलताही ती 
बरच काही बोलून गेली.., 
घनदाट या काटेरी जंगलात 
एक पाऊलवाट दाखवून गेली… 
 
तुझ्या माझ्या नात्याची 
चारोळी कशी लिहायची.., 
तीन ओळी कशातरी लिहिन, 
पण चौथीत ओली जखम कशी लिहायची??? 
 
तुझी आठवण हा 
नित्य नवा अनुभव आहे 
कधी उसळणारं वादळ 
तर कधी पाकळीवरचं दंव आहे. 
 
दूर-दूर तो 
सागरी किनारा 
गर्जतो मनात 
वादळ वारा 
 
रडू कशाला मी ?? 
त्याने काय साद्य होणार आहे ?? 
आणि कोणासमोर रडू मी 
इथे प्रत्येकाचा रुमाल ओला आहे. 
 
तुझ्यासाठी रोजच मी 
चारोळी लिह्ण्याचं ठरवतो 
पण तुझी आठवण येते 
आणि हातच लिहायचा थांबतो…! 
 
मेणबत्ती जळताना 
काही मेण खाली राहते. 
आयुष्य सरताना 
आठवणीन्चेच ओझे उरते. 
 
******************** 
माणूस किती हि दुर गेला तरी हि जवळ असतो, 
क्षितिजाच्या पलिकडे असला तरी हि नजरेत असतो, 
विचारात मतभेद असले तरी शब्दात गोडवा असतो, 
मनात किती हि राग असला तरी हि मनात असतो. 
 
******************** 
 
आठवणींच्या देशात मी 
मनाला कधी पाठवत नाही 
कारण जातांना ते खुश असतं 
पण येतांना त्याला येववत नाही 
 
******************** 
 
कधी कधी त्या क्षणाची वाट बघन्यात काहिच अर्थ नसतो, 
त्या उद्यासाठी आपला आजचा क्षण व्यर्थ जातो, 
डूबनारा सुर्य, उगवनारया सुर्यासारखाच सुन्दर दिसतो, 
फरक एवढाच असतो कि सुर्य उगवताना आपण झोपेत असतो.

Charoli collection

प्रेम कराव आभाळासारख धरणिला समांतर असणार सुखदु:खाच अंतर लांघुन क्षितिजावर मिलन करणार तु हसलीस की .. मला हे जग माझं वाटत.. मग मलाही ...

मराठी मार्केटिंग - Marathi Marketing

मन माझे .....

बघ माझी चाहुल लागते का ????? Sooo Romantic.....& Funny.....!!!

Marathi PJs मराठी पि जे

गंमत जंमत

मुके झाले ओठ तरी डोळ्यांनी तू बोलून जा,

Charoli collection

मराठी मार्केटिंग - Marathi Marketing

ब्लॉग संग्रहण

लेबल

Other Nice Blogs